{"id":2066,"date":"2024-04-02T10:18:13","date_gmt":"2024-04-02T08:18:13","guid":{"rendered":"https:\/\/uprzyjaciol.pl\/theatrum\/?page_id=2066"},"modified":"2025-01-29T13:07:48","modified_gmt":"2025-01-29T12:07:48","slug":"nie-zapomnisz","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/uprzyjaciol.pl\/theatrum\/nie-zapomnisz\/","title":{"rendered":"Nie zapomnisz"},"content":{"rendered":"\n

PREMIERA: 25 maja 2024 roku
Czas trwania: 55 minut
Ograniczenia wiekowe: 16+<\/p>\n\n\n\n

Bo my, przyduszeni p\u0119powin\u0105, co w chorobie sk\u0105pali\u015bmy swoje dzieci\u0144stwo, nie wierzymy absolutnie w nic. W nic. Ojcowie nam nie powiedzieli, jak si\u0119 u\u015bmiecha\u0107, bo ojc\u00f3w nie by\u0142o. Matki nas trzyma\u0142y za r\u0119ce i nie pozwala\u0142y odej\u015b\u0107. Uciekli\u015bmy i teraz chodzimy po zewn\u0119trznej stronie gzymsu z u\u015bmiechem na ustach i odbezpieczonym pistoletem. <\/p><\/blockquote><\/figure>\n\n\n\n

W opowiadaniu Sylwii Chutnik, kt\u00f3re jest osi\u0105 spektaklu „Nie zapomnisz”, bohaterka zmaga si\u0119 z
nadmiarem wspomnie\u0144, kt\u00f3re przez nieustanne przywo\u0142ywanie, nie pozwalaj\u0105 jej budowa\u0107
przysz\u0142o\u015bci. Niezmiennie \u017cyje przesz\u0142o\u015bci\u0105, w zamkni\u0119ciu: „To muzeum nie ma drzwi. Mo\u017cna si\u0119 tam
dosta\u0107, tylko je\u015bli si\u0119 w nim mieszka.” To muzeum pe\u0142ne jest pami\u0105tek pokoleniowych dzisiejszych
czterdziestolatk\u00f3w. Widzimy jak „ma\u0142a narracja” staje si\u0119 opowie\u015bci\u0105 pokoleniow\u0105, wsp\u00f3lnym
do\u015bwiadczeniem grupy. Pytanie „jak pami\u0119tamy?” od lat jest tematem bada\u0144. Brytyjski socjolog,
Paul Connerton wskazuje trzy no\u015bniki pami\u0119ci: czas, przestrze\u0144 i cia\u0142o. Odtwarzamy przesz\u0142o\u015b\u0107
pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 retoryk\u0105 kalendarzow\u0105, s\u0142own\u0105 oraz gestem. „Narz\u0119dzia” do przywo\u0142ywania
wspomnie\u0144 zdaj\u0105 si\u0119 by\u0107 to\u017csame dla og\u00f3\u0142u spo\u0142ecze\u0144stwa, cho\u0107 nieraz nas zawodz\u0105. Bohaterk\u0119
monodramu pami\u0119\u0107 nie tyle zawodzi, co niszczy, nie pozwala oddycha\u0107, wi\u0119zi: „Jak dorosn\u0119, to
wymy\u015bl\u0119 inny czas. B\u0119dzie ulepszon\u0105 form\u0105 tego, kt\u00f3ry sprawia, \u017ce chwilami staj\u0119 na wysokim
murku i nie umiem z niego zej\u015b\u0107.” \/Sylwia Chutnik, „Muzeum pami\u0119ci”\/<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Karmimy si\u0119 niebezpieczn\u0105 nadziej\u0105, \u017ce lepsza przysz\u0142o\u015b\u0107 czeka tu\u017c za zakr\u0119tem, wystarczy po ni\u0105 si\u0119gn\u0105\u0107, wyda\u0107 troch\u0119 pieni\u0119dzy, zapisa\u0107 si\u0119 na jog\u0119, zacz\u0105\u0107 biega\u0107, zainwestowa\u0107 w nowy outfit i ca\u0142e to cierpienie zniknie niczym zaspokojone pragnienie. Tymczasem jeste\u015bmy tch\u00f3rzliwymi uciekinierami rzeczywisto\u015bci, zamkni\u0119tymi w skorupkach. Wysuwamy \u0142eb, by sprawdzi\u0107 czy wyjeba\u0142o ju\u017c nas w kosmos, czy nadal mo\u017cemy i\u015b\u0107 po bu\u0142ki do biedy.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Monodram na podstawie opowiadania Sylwii Chutnik \u201cMuzeum pami\u0119ci\u201d, wybranych wierszy Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej oraz fragment\u00f3w tekstu Cecylii Walewskiej \u201cZ dziej\u00f3w krzywdy kobiet\u201d.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Gdy pami\u0119\u0107 o przesz\u0142o\u015bci, nie pozwala nam \u017cy\u0107. <\/p><\/blockquote><\/figure>\n\n\n\n

OBSADA: Alicja Gotowa\u0142a<\/p>\n\n\n\n

re\u017cyseria\/dramaturgia: Monika Chuda
muzyka: Joanna Glensk
choreografia: Karolina Wensierska
zdj\u0119cia\/realizacja video: Tomasz Zajcher
realizacja \u015bwiat\u0142a\/d\u017awi\u0119ku: Karolina Wensierska \/ Tomasz Zajcher
kostiumy: Monika Chuda
identyfikacja graficzna: Sylwia Pietrowiak
scenografia: Monika Chuda, Tomasz Zajcher
produkcja:Teatr \u201eU Przyjaci\u00f3\u0142\u201d<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

RECENZJE<\/strong>:<\/p>\n\n\n\n

Justyna \u017barczy\u0144ska, Bridget Jones na smutno, IKS nr 7(393)\/2024<\/a><\/p>\n\n\n\n

Aleksandra Sierka, Moje sekretne muzeum, Dziennik Teatralny Pozna\u0144<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n